Bugün Ne Oynasam? Cevap Son Üç Oturumunda Saklı
Kütüphane açık, liste upuzun, elinde bir saat var. Yarım saat gezindikten sonra hiçbir şey başlatmadan kapatıyorsun. Çoğumuz bunu yaşadık. Sorun genelde seçeneklerin azlığı değil, kendimize ne istediğimizi sormamış olmamız. Cevap çoğu zaman son birkaç oturumunda duruyor. Hangi oyunda saatin nasıl geçtiğini anlamadığını, hangisini ise "bir de şunu bitireyim" diyerek zor açtığını hatırlaman yeterli.
Üç oturumu kafanda yeniden oynat
Önce öneri listelerine, "en iyiler" sıralamalarına, arkadaşının tavsiyesine bakma. Sadece son üç oturumunu düşün. Tarih ya da oyun adı önemli değil, o akşamın hissi önemli.
Her oturum için kendine şunları sor:
- Başlarken isteyerek mi oturdum, yoksa "şunu da yapayım" diye mi?
- Kapatırken rahatlamış mıydım, yorulmuş muydum, yoksa "keşke biraz daha oynasaydım" mı demiştim?
- Oyunun hangi anını hatırlıyorum? Bir savaşı mı, bir bulmacanın çözülüşünü mü, yoksa sadece sohbet ettiğim arkadaşları mı?
Bu son soru şaşırtıcı biçimde çok şey söyler. Birine "ne oynadın" diye sorduğunda oyunun adını değil, yaşadığı küçük bir anıyı anlatırsa, o oyunda aradığı şey genelde mekanik değil, o andır.
Üç eksende not al: tür, tempo, süre
Hatırladıklarını kâğıda ya da telefondaki bir nota üç başlıkta dök. Fazla ciddiye almana gerek yok, üç satır yeter.
Tür. Anlatı ağırlıklı bir macera mı, refleks isteyen bir rekabet mi, kurmaca bir yönetim oyunu mu? Üç oturumun ikisi aynı çizgideyse zaten cevabın yarısı hazır.
Tempo. Burada "hızlı" ya da "yavaş" demek yetmez. Bazı oyunlar hızlıdır ama düşünmeni gerektirmez, bazıları yavaştır ama zihnini sürekli meşgul eder. Kendine şunu sor: Oyun beni sürekli itti mi, yoksa ben mi oyunu çektim?
Süre. Kaç dakika oynadığını değil, kaç dakikanın keyifli geçtiğini yaz. İki saat oynayıp son kırk dakikayı sadece alışkanlıktan sürdürdüysen, senin gerçek rahat süren seksen dakikadır.
Küçük bir örnek: üç akşam, bir sonuç
Diyelim son üç oturumun şöyle:
1. Salı: Büyük bir rol yapma oyununda iki saat. Yarısı menülerde ve envanterde geçti, sonunda bunalmış hissettin.
2. Perşembe: Kırk dakikalık bir kart oyunu. Tek oturuşta bitti, tatmin edici bir küçük hikâye gibiydi.
3. Cumartesi: Arkadaşlarla yarım saatlik hızlı bir takım maçı, ardından uzun bir sohbet.
Bu kayıttan çıkan şey şu: Sen epey kısa, kendi içinde kapanan oturumlardan hoşlanıyorsun. Uzun oturumlar seni yoruyor. Sosyal bir yan da var. O zaman bugün bir saatin varsa devasa bir açık dünya başlatmak yerine, bir maç ya da iki üç tur sürecek bir yapı seçmek daha mantıklı. Bu bir kural değil, kendi verinden çıkan bir tahmin.
Desen çıkmıyorsa ya da hep aynı yere düşüyorsan
Bazen üç oturum tamamen farklı çıkar. Bu da bilgidir. Muhtemelen ruh halin gün içinde değişiyor ve oyunu ona göre seçiyorsun. Böyle durumda oyun türünden önce günün enerjisine bak:
- Yorgunsan: Kuralları oturmuş, kafa yormayan, istediğin an bırakabileceğin bir şey.
- Meraklıysan: Yeni mekanikler öğreteceğini bildiğin, ilk yarım saatin zorlayabileceği bir oyun.
- Canın sosyal bir şey çekiyorsa: Konuşarak oynanan, hata yapmanın sorun olmadığı bir takım oyunu.
Tersi de olabilir: üç oturum da neredeyse aynı çıkar ve sen bunun sıkıcı olduğunu hissedersin. O zaman bildiğin tempoyu koruyup türü değiştirmeyi dene. Rahat olduğun süre ve hız aynı kalsın, sadece temayı çevir. Böyle denemelerin tutma ihtimali, sıfırdan bambaşka bir şeye atlamaya göre çok daha yüksek.
Para ya da şans işin içindeyse
Oyun geçmişini incelemek yalnızca macera ve strateji için geçerli değil. Gerçek para harcanan ya da şansa dayalı bir şey oynuyorsan (ki bunlar yalnızca 18 yaşından büyükler içindir) aynı soruları daha sert sormak gerekir. Son üç oturumda kapatırken nasıl hissettin? Planladığından uzun mu oynadın? Bütçeni oturum başlamadan mı belirledin, yoksa oyun içinde mi şekillendi?
Basit bir kural işe yarar: Başlamadan önce hem süreyi hem de harcayabileceğin tutarı sabitle. Örneğin "bir saat ve şu kadar lira, bitince kalkıyorum." Bu tutar, kaybedersen bir sonraki gün canını sıkmayacak kadar küçük olmalı. Kazanç diye bir garanti yok, şans oyunlarının matematiği uzun vadede organizatörden yana işler. Oyunu eğlence olarak gören biri için asıl ölçüt, kapattığında rahat hissetmesidir. "Bir tur daha, kaybettiğimi çıkarayım" düşüncesi geliyorsa o oturum zaten istediğin yerde değildir ve son üç oturumun içinde bunun tekrar ettiğini görüyorsan ara vermek iyi bir fikir olabilir.
Bugünün kararını verirken
Kısa bir yol haritası:
1. Son üç oturumu hatırla, keyifli bitenleri işaretle.
2. Ortak noktayı bul: tür, tempo ya da süre.
3. Bugün ne kadar vaktin ve enerjin olduğuna bak.
4. Bu ikisini kesiştiren, kurulumu kısa bir oyun seç.
5. Yarım saat sonra kendine bir kez sor: Hâlâ bunu mu istiyorum?
Beşinci adım önemli. Seçimin yanlış çıkarsa bunu bir sonraki sefer için not edersin, başka bir şey açarsın, kimse bir şey kaybetmez. Zamanla bu üç satırlık notlar, hiçbir öneri listesinin veremeyeceği kadar kişisel bir harita oluşturur.